Afgelopen vrijdag hield ons Tweede Kamerlid Simone Kerseboom een borrellezing over de dramatische situatie in Zuid-Afrika, het land dat tot voor kort werd aangeprezen als grote voorbeeld van hoe een succesvolle regenboognatie eruit zou kunnen zien.
Uit eigen ervaring kon zij vertellen hoe het land na afschaffing van de Apartheid en het afscheid van de regering van de Afrikaners uiteindelijk geleid heeft tot een failed state, waarin grote delen ten prooi zijn gevallen aan totale anarchie en rassenhaat.
Simone, wat is jouw link met Zuid-Afrika?
'Ik ben weliswaar in Nederland geboren, maar mijn moeder is Zuid-Afrikaanse. Eind 1996 zijn we als gezin naar Zuid-Afrika verhuisd. Ik ben daar naar school gegaan, heb er gestudeerd en uiteindelijk ook gepromoveerd. Na er twintig jaar te hebben gewoond, ben ik zelf weer terug gegaan naar Nederland om me in de provincie – Limburg – te vestigen. Maar mijn ouders en een groot deel van de familie wonen er nog steeds. Ik ga jaarlijks nog bij hen op visite.'
Hoe heb jij de ontwikkelingen in de periode kort na afschaffing van de Apartheid ervaren?
'De Apartheid werd afgeschaft twee jaar voordat wij naar Zuid-Afrika verhuisden. In die periode was er nog een coalitie tussen de Nationale Partij van voormalig president De Klerk en het ANC van Nelson Mandela. Snel daarna ging de situatie echter bergafwaarts. Corruptie en nepotisme staken de kop op. Publieke voorzieningen raakten in verval. Het meest opvallend in het straatbeeld was de verwaarlozing van de infrastructuur. Op veel plaatsen zag je na verloop van tijd de gaten in de weg vallen. De watervoorziening vertoont steeds grotere gebreken. Hetzelfde geldt voor de energievoorziening. Mijn familie zit vrijwel iedere dag zes tot acht uur zonder stroom. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de criminaliteit die inmiddels grote delen van het land in haar greep heeft. Het aantal inbraken neemt nog steeds schrikbarend toe. Mijn ouders werden kort geleden nog overvallen, waarbij er op mijn vader werd geschoten. Wonderwel bleef hij ongedeerd. Maar een tante van mijn vriendin werd bij een overval op haar boerderij vermoord.'
Daar gaat de hele samenleving onder gebukt?
'Ja, alleen de rijkere buurten kunnen zich bewaking veroorloven om in ieder geval thuis gevrijwaard te blijven van criminaliteit. Maar ook daarmee blijven zij er niet van gevrijwaard. Uiteindelijk heeft iedereen in Zuid-Afrika in meerder of mindere mate te maken met criminaliteit.
Maar daarnaast is er het land ook duidelijk sprake van rassenhaat. Die wordt van overheidswege zelfs aangewakkerd. Recent zagen we Julius Malema een stadion met honderdduizend aanhangers oproepen Boeren te vermoorden. Maar twintig jaar geleden deed de latere president Jacob Zuma hetzelfde al door te zingen: Bring me my machine gun. Daarmee voegen ze zich in een patroon van systematische ophitsing en oproepen tot geweld tegen Boeren. Dat Boeren in toenemende mate het slachtoffer worden van dergelijke uitingen is dan ook niet verbazend. Jaarlijks leidt dit tot ongeveer driehonderd zogenaamde ‘plaasmoorde’.'
Jij hebt dat onlangs nog aangekaart bij de minister van Buitenlandse Zaken…
'Ja, maar tot nu toe levert dat niets op – anders dan de reactie: Zuid-Afrika is een functionerende democratie; wij voelen ons niet geroepen ons te mengen in interne aangelegenheden.'
Er is geen enkel besef dat het hier gaat om de moord op een broedervolk?
'Nee, totaal niet. Op het ministerie weten ze heus wel dat Boeren verwant zijn aan Nederlanders. Het gaat hier om de afstammelingen die vierhonderd jaar geleden besloten om in zuidelijk Afrika een boerenbedrijf te beginnen, nadat ze er namens de VOC eerder al in tot dan toe onontgonnen gebied hadden gevestigd. Die bedrijven hebben zich sindsdien ontwikkeld tot essentiële schakels in de lokale voedselvoorziening. Maar wat hen parten speelt is dat ons tegenwoordig wordt verteld dat wij ons ten koste van de inheemse bevolking hebben verrijkt. Hetzelfde geldt voor de Boeren. Dat zij daar nu de prijs voor moeten betalen en dat de volkswoede zich tegen hen keert, spreekt eigenlijk vanzelf, zo lijkt de inmiddels de algemene opvatting te zijn. Alleen zo kan ik verklaren dat in ons land vrijwel niemand zich lijkt te bekommeren om het verschrikkelijke lot van de Boeren. Zo zie je zelfhaat geprojecteerd worden op onze bloedverwanten.'
Als niemand protesten serieus neemt, dan is hun lot bezegeld. Asiel in Nederland krijgen ze ook niet…
'Inderdaad. Onlangs werd een jonge vrouw die herhaalde malen verkracht was terwijl haar vriend voor haar ogen werd doodgeslagen, hier asiel geweigerd. De autoriteiten in Nederland weigeren de ernst van de situatie in te zien.
Martin Bosma luidt al jaren de noodklok. Maar hij wordt genegeerd. Zelf heb ik er herhaalde malen aandacht voor gevraagd. Tot nu toe zonder resultaat. Pas toen Elon Musk onlangs op X het racistisch geweld in Zuid-Afrika aan de kaak stelde leek er wat reuring te ontstaan. Laten we hopen dat dit het begin is van een tegenbeweging.'
Volgens jou is Zuid-Afrika ons voorland…
'Ook bij ons krijgt heeft de ideologie van het multiculturalisme steeds meer de overhand gekregen. Die ideologie wordt gepropageerd door een kleine, globalistisch denkende elite. De implementatie daarvan begon al in 1910 toen de Engelsen de Boerrepublieken, Engelse koloniale gebieden, en Afrikaanse fiefdoms samenvoegden tot een land: Zuid-Afrika, onder een centrale overheid, die in Pretoria. Het ging daarbij om een land, ongeveer zo groot als West-Europa, met totaal verschillende culturen, talen, en volkeren met verschillende behoeften en levenswijzen. Iets dat globalistische elites ook in het geval van de Europese Unie nastreven.
Onder de Apartheid heerste weer het oude idee van de homelands, met een zekere mate van zelfstandigheid. De strijd tegen Apartheid werd aangevoerd door de ideologen van het multiculturalisme. Alleen zien we nu sinds het ANC aan de macht is een omgekeerde vorm van Apartheid. Het land kent nu meer rassenwetten dan tijdens Apartheid.
Rassenquota leidden in alle lagen van de samenleving tot stelselmatige discriminatie van blanken. Ervaren engineers, managers, en ambtenaren werden uit hun posities gezet om plaats te maken voor ANC-vertrouwelingen zonder ervaring. Het resultaat was toenemende incompetentie en corruptie. Met alle gevolgen van dien voor de staat van het land. Op dit moment is Zuid-Afrika feitelijk een failed state.'
Iets dergelijks zie je in ons land gebeuren…
'Ook in Nederland wordt op dit moment naast rassenquota ook ingezet op genderquota. Niet iemands competentie en integriteit, maar huidskleur en seksuele kenmerken en oriëntaties worden leidend bij selectie van kandidaten – ook voor leidinggevende functies. Vroeg of laat gaat dat ook hier een dergelijk cultureel verval maatschappelijke consequenties krijgen.
En ook hier zie onder invloed van woke langzaamaan blanke cis-mannen als moreel minderwaardige wezens afgeschilderd worden. Zij krijgen de schuld van alles wat er in het verleden is mis gegaan, niet alleen maar in de koloniën, maar ook hier in het moederland. En met de afkeer van deze mannen zie je ook het traditionele gezin en bestaande gezagsstructuren vanwege hun ‘onderdrukkende’ karakter in diskrediet gebracht worden. En dat terwijl Zuid-Afrika ons het failliet laat zien van een dergelijke ideologie.'
Voorzie jij het einde van onze beschaving?
'Ik ben geen pessimist. Net zomin als de Afrikaners weigeren zich als slachtoffers te beschouwen. Je ziet ze het heft in eigen hand nemen. Ze trekken zich terug in kleine, hecht georganiseerde gemeenschappen. Daarbinnen proberen ze zoveel mogelijk zelfvoorzienend te zijn. Ze organiseren hun eigen onderwijs, hun eigen ziekenzorg, hun eigen verzekeringen. Ze leggen rond hun leefgemeenschappen zelf wegen aan. Ze leven onafhankelijk van de staat en vormen zo een parallelle samenleving. Kenmerkend voor hun gemeenschappen is een sterke onderlinge solidariteit waarvan een geweldig positieve energie uitgaat.
Zwarten kijken daarnaar. Ze zien de staat volledig tekortschieten om zelfs maar basale publieke voorzieningen in stand te houden. En ook onder hen zijn er die besluiten het heft in eigen hand te nemen. Afrikaners zijn ook altijd bereid hen daarbij te helpen.
Zoiets kan in ons land ook. We moeten werk maken van de vorming van eigen gemeenschappen, waarin we zoveel als mogelijk zelfvoorzienend zijn. Dat is hier wat lastiger omdat de staat zich al met veel meer dingen bemoeit dan in Zuid-Afrika ooit het geval is geweest. Maar we kunnen ons zeker laten inspireren door de vitaliteit en de vele initiatieven van Afrikaners en zwarten daar.'
Iets dergelijks staat Thierry met FVD voor ogen…
'Jazeker. Alleen zo is er toekomst voor onze beschaving.'
